Καθηγητές και εργαζόμενοι στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο: ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΟΕΤΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΡΩΤΟΕΤΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ

Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2013
 Αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες, Εμείς, καθηγητές και εργαζόμενοι στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, σας καλωσορίζουμε στο μεγαλύτερο και αρχαιότερο τεχνολογικό ίδρυμα της χώρας. Σας συγχαίρουμε, φοιτητές, φοιτήτριες και τους γονείς που σας στήριξαν, καθώς γνωρίζουμε καλά, πόσο κοπιάσατε για να κάνετε πράξη το όνειρο σας, να σπουδάσετε σε ένα καλό δημόσιο, διεθνούς κύρους, ελληνικό πανεπιστήμιο.
Σήμερα, την ώρα που στο Ίδρυμα μας ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε το ...
ακαδημαϊκό έτος, να εγγράψουμε τους νεοεισαχθέντες προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του, να αποχαιρετήσουμε τους επιτυχημένους διπλωματούχους του, να αρχίσουμε το νέο πρόγραμμα σπουδών, να ανοίξουμε τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια, συνέβη κάτι περίεργο και δραματικό ταυτόχρονα.

 Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως θέτει σε διαθεσιμότητα 550 εργαζόμενους μας διοικητικούς υπαλλήλους. Δηλαδή το 65% του διοικητικού προσωπικού. Την ίδια στιγμή προαναγγέλλει την διαθεσιμότητα του 40% των καθηγητών, στο επόμενο έτος. Με λίγα λόγια φαίνεται να θέλει να μειώσει το μέγεθος του Πολυτεχνείου στο μισό. Τις οικονομικές δυνατότητες μας τις έχει ήδη μειώσει κάτω από μισό. Τα κονδύλια για τα μαθήματα, για τα κτίρια, για τις βιβλιοθήκες, για τους μισθούς. Παράλληλα απέλυσε τους συμβασιούχους διδάσκοντες, αρνείται επί χρόνια να διορίσει τους νεοεκλεγμένους λέκτορες και καθηγητές, ενώ οι σχολές αιμορραγούν από τις συνταξιοδοτήσεις. Και κάτι χειρότερο από αυτό. Κατέσχεσε πριν λίγο καιρό 30 εκατομμύρια ευρώ, από τα αποθεματικά της έρευνας. Χρήματα που δεν μας είχε δώσει η κυβέρνηση, αλλά είχαμε εξασφαλίσει μόνοι μας ∙ διδάσκοντες, νέοι ερευνητές και η διοίκηση μας, μέσω ευρωπαϊκών ή ελληνικών ερευνητικών προγραμμάτων, χρήματα δηλαδή, που εμείς είχαμε φέρει εδώ, και τα οποία ανακυκλώναμε στις σπουδές, στις υποτροφίες, στις εκπαιδευτικές και ερευνητικές υποδομές. Και όμως η κυβέρνηση δεν θέλει να μειώσει το μέγεθος του Πολυτεχνείου στο μισό! Καθώς αύξησε τον αριθμό των εισακτέων του. Προγραμματίζει κάτι πολύ χειρότερο. Οι μισοί διοικητικοί, οι μισοί καθηγητές, με ελάχιστους προϋπολογισμούς θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες. Πως θα γίνει αυτό; Προφανώς θα μειωθούν τα μαθήματα, θα σταματήσουν τα δωρεάν συγγράμματα, θα κλείσουν οι βιβλιοθήκες (διαθέτουμε την καλύτερη τεχνική βιβλιοθήκη της χώρας), θα διαλυθούν οι γραμματείες, θα ρημάξουν κτίρια (διαθέτουμε μερικές από τις καλύτερες πανεπιστημιακές υποδομές των Βαλκανίων, στου Ζωγράφου, στην Πατησίων, ένα εξαιρετικό τεχνολογικό-πολιτιστικό πάρκο στο Λαύριο και ένα σημαντικό ερευνητικό κέντρο στο Μέτσοβο), θα διαλυθεί το πρωτοποριακό διαδικτυακό μας κέντρο, θα κλείσουν εργαστήρια και μεταπτυχιακά προγράμματα. Το Πολυτεχνείο εν ολίγοις ωθείται να μετατραπεί σε ένα ίδρυμα μεταλυκειακής κατάρτισης, σε ένα ΙΕΚ. Με εύκολα, γρήγορα πτυχία για ένα σίγουρο άνεργο μέλλον, με ελάχιστους εξαθλιωμένους εργαζόμενους και καθηγητές και που δεν θα νοιάζονται πως θα διδάξουν, αλλά πως θα επιβιώσουν. Τότε θα σας ζητήσουν και δίδακτρα επιπλέον, καθώς οι σπουδές δεν θα βγαίνουν. Αυτό δεν θα συμβεί στο μακρινό μέλλον, συμβαίνει τώρα. Αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες, Υπό αυτές τις συνθήκες, αποφασίσαμε ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε άλλο, να υπομείνουμε άλλο τον κατήφορο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα απολυθεί και ο επόμενος διπλανός μας μέχρι να έλθει η σειρά μας, πότε θα πάψουμε να έχουμε υπολογιστή, γραφείο, αίθουσα διδασκαλίας, αμφιθέατρο, εργαστήριο έρευνας. Πότε θα καταργήσουμε τις έξι από τις εννιά ιστορικές σχολές του ΕΜΠ, πότε οι φοιτητές μας θα αναγκαστούν να πληρώνουν δίδακτρα για να διδάσκονται. Δεν μπορούμε να φανταστούμε πως είναι δυνατόν, συνάνθρωποι μας που στις 16 Σεπτεμβρίου θα βρίσκονται στον δρόμο, νέοι με παιδιά, με άλλους απολυμένους ή ανέργους στις οικογένειες τους, θα κάθονται λίγο πριν μαζέψουν τα πράγματα από το γραφείο τους, στις γραμματείες των σχολών, να εγγράφουν χαμογελαστοί τους φοιτητές μας, πως οι διδάσκοντες οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι σε λίγους μήνες θα έχουν την ίδια τύχη, θα βρουν το κουράγιο να διδάξουν στα αμφιθέατρα, να σταθούν όρθιοι και αξιοπρεπείς σαν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.
Μα θα μας πείτε: η Ελλάδα έχει ήδη ένα εκατομμύριο ανέργους, η Αθήνα σαράντα χιλιάδες αστέγους στα πεζοδρόμια της, το ένα τρίτο των νοικοκυριών βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, οι μισθοί όσων έχουν την τύχη ακόμη να πληρώνονται έχουν μειωθεί στο μισό ή στο ένα τρίτο. Ναι, έτσι είναι! Και εσείς βρίσκεστε στην ίδια κατάσταση, ο κάθε γονιός από εσάς μπορεί να είναι άνεργος, το κάθε σπίτι κινδυνεύει με πλειστηριασμό, το μηνιάτικο δεν βγαίνει, ούτε οι σπουδές των παιδιών σας. Δεν ξέρετε αν και πως θα καταφέρουν να πάρουν κάποτε το πτυχίο τους.
Το γνωρίζουμε και εμείς, είμαστε άνθρωποι σαν και εσάς, με οικογένειες, με μικρά παιδιά ή με παιδιά που σπουδάζουν. Περάσαμε από τους ίδιους δρόμους, τα ίδια θρανία. Βρεθήκαμε να υπηρετούμε ένα σπουδαίο ακαδημαϊκό ίδρυμα με ιστορία, με κύρος. Παραλάβαμε από τους δασκάλους μας ένα Πολυτεχνείο γνώσης, επιστημονικής πρωτοπορίας καινοτομίας, έρευνας, δημοκρατίας και αξιοπρέπειας.
 Αν κλείσετε για λίγο τα αυτιά σας, στη χαμηλού επιπέδου εγχώρια ειδησεογραφία και αναζητήστε τις διεθνείς κατατάξεις θα δείτε πόσο ψηλά βρίσκεται το ΕΜΠ στον κόσμο. Θα δείτε πόσο σημαντικές είναι οι σπουδές του, πόσο αναγνωρίζονται οι καθηγητές του διεθνώς, πόσο διαπρέπουν οι μεταπτυχιακοί του φοιτητές στα πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ, πόσο ψηλά βρίσκεται το επίπεδο των Ελλήνων μηχανικών μας.
 Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, αγαπητοί γονείς, αγαπητοί φοιτητές και φοιτήτριες, Οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου αποφασίσαμε να σταθούμε με το κεφάλι ψηλά, όχι μοιραίοι και άβουλοι. Θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές, το ίδιο και καλύτερο Πολυτεχνείο από αυτό που μας παραδόθηκε.
 Θυμόμαστε και κάτι άλλο: Σε δύο μεγάλες κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας - στον Πόλεμο και στη Δικτατορία - η φλόγα του εμβλήματος του Ιδρύματος, του Προμηθέα Πυρφόρου, έλαμψε σε σκοτάδια.
Αυτή τη φλόγα πήρε ο Ελληνικός λαός στα χέρια του και νίκησε. Δεν το ξεχνάμε και σας ζητάμε να έλθετε εδώ, μαζί μας, να σταθείτε δίπλα μας στον ωραίο αγώνα που ξεκινάμε

Προφυλακτικά «Για ξένους και ορισμένους Γερμανούς»
Δημόσια συγγνώμη ζήτησε μια γερμανική εταιρεία, μετά τις διαμαρτυρίες για την κατασκευή προφυλακτικών, στα οποία αναγραφόταν μια προσβλητική, ρατσιστική φράση, κατόπιν παραγγελίας μια ακροδεξιάς οργάνωσης που ήθελε να τα χρησιμοποιήσει στην εκστρατεία της κατά των ξένων μεταναστών στη Γερμανία.

Την παραγγελία είχε δώσει η... νεολαία του ακροδεξιού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος (NPD). Τα προφυλακτικά, που βρίσκονταν μέσα σε μαύρα κουτιά με την επιγραφή "Για ξένους και ορισμένους Γερμανούς", στάλθηκαν από τα μέλη της οργάνωσης σε βουλευτές, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την "ανεξέλεγκτη μετανάστευση".

Τα προφυλακτικά συνοδεύονταν από μια επιστολή στην οποία οι νεολαίοι του NPD έγραφαν ότι διαμαρτύρονται για "την ανεξέλεγκτη μετανάστευση και τη μεταβολή της πληθυσμιακής σύστασης" της Γερμανίας. "Δεν καταφέρνουμε να παράσχουμε τα θεμέλια για μια οικογενειακή πολιτική που θα σταματήσει τη δημογραφική καταστροφή του λαού μας", ανέφερε το κείμενο.

Το σύνθημα πάνω στο κουτί των προφυλακτικών θεωρείται ιδιαίτερα προσβλητικό στη Γερμανία καθώς ξυπνά μνήμες από τη ναζιστική εποχή, όταν το καθεστώς επιχειρούσε να ελέγξει τις γεννήσεις, ενθαρρύνοντας τους "καθαρόαιμους" Γερμανούς να κάνουν παιδιά και στειρώνοντας όσους δεν ανταποκρίνονταν στο πρότυπο αυτό.

Ο βουλευτής των Πρασίνων Φόλκερ Μπεκ διαμαρτυρήθηκε με τη σειρά του στην κατασκευάστρια εταιρεία R&S, η οποία ζήτησε συγγνώμη και δεσμεύτηκε ότι θα δωρίσει 10.000 προφυλακτικά και όλα τα έσοδά της από την παραγγελία του NPD σε ένα γερμανικό ίδρυμα που μάχεται τον αντισημιτισμό και τον ακροδεξιό εξτρεμισμό.

"Λυπούμαστε πολύ για αυτό το τεράστιο λάθος και για το γεγονός ότι τα προφυλακτικά μας συνδέθηκαν με τέτοιου είδους προπαγάνδα. Θα πρέπει να είμαστε πιο προσεχτικοί όταν ελέγχουμε το έντυπο υλικό", ανέφερε ο πρόεδρός της R&S Άξελ Ροτ.

Το NPD έχει χαρακτηριστεί "ρατσιστικό και αντισημιτικό" κόμμα από τις υπηρεσίες εσωτερικών πληροφοριών της Γερμανίας.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ ΜΑΛΑΜΑ! ΜΠΡΑΒΟΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΑΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

    ΤΟ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙ ΤΟΥ ΜΑΛΑΜΑ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΑΠΑΓΟΡΕΨΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ

Μεγάλη απογοήτευση εχτές το βράδυ (Σάββατο 7-9-2013) στο θέατρο Πέτρας.

Ως φαν του Μάλαμα έχουμε βγάλει εισητήρια μια μεγάλη παρέα να τον απολαύσουμε στο θέατρο της πόλης μας.

Συμμετέχοντας στην Ένωση Γονέων Πετρούπολης, μαζί με εκπαιδευτικούς της Β/θμιας και Α/θμιας εκπαίδευσης έχουμε αποφασίσει να κάνουμε παρέμβαση-διαμαρτυρία στη συναυλία.

Το ίδιο άλλωστε κάναμε και το περασμένο Σάββατο, στον ίδιο χώρο, στη συναυλία-αφιέρωμα στο Θεοδωράκη "Ποιος τη ζωή μου".

Τι κάναμε;...

Πριν την είσοδο και 1 ώρα πριν τη συναυλία κρατούσαμε ένα πανώ που έλεγε "Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΕΝ  ΒΟΛΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΟΥΡΑΝΟ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ - Γ' ΕΛΜΕ - ΕΝΩΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ - Δ. ΓΛΗΝΟΣ" μοιράζαμε κείμενο ενημερωτικό με τις εξελίξεις στο χώρο της παιδείας και πριν αρχίσει η συναυλία ανεβήκαμε με το πανώ στη σκηνή και ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ της περιοχής μας είπε δυο λόγια για την ισοπέδωση του δημόσιου σχολείου και προέτρεψε τον κόσμο να αντιδράσουμε όλοι μαζί για την ανατροπή της παρούσας κατάστασης. Όλο αυτό είχε διάρκεια περίπου 3 λεπτά.

Το ίδιο θελήσαμε να κάνουμε και στη συναυλία του Μάλαμα. Πριν την έναρξη της συναυλίας ζητήσαμε από την υπεύθυνη παραγωγής να μας επιτρέψει αυτή την παρέμβαση. Μας απάντησε πως αυτό δεν επιτρέπεται, δεν το έχει επιτρέψει ο Μάλαμας σε κανέναν φορέα, σε καμμία προηγούμενη συναυλία του, οπότε ούτε και σ' εμάς.

Ζητήσαμε να το ξανασκεφτεί λόγω της κρισιμότητας των ημερών, ενώ απευθυνθήκαμε και στο Δήμαρχο Πετρούπολης και τον αντιδήμαρχο Παιδείας να παρέμβουν και να αιτηθούν κι εκείνοι να μας επιτραπεί η είσοδος, αλλά πήραν την ίδια απάντηση μ' εμάς. Τότε, παρόλο που δεν είμασταν πολλοί, αποφασίσαμε να μπούμε στο χώρο της συναυλίας παρά την απαγόρευση.

Στην είσοδο όμως, παρεμβαίνουν οι "μπράβοι" του κ. Μάλαμα και μας εμποδίζουν να μπούμε μέσα με το πανώ. Αρχίζουν οι φωνές "Αφήστε μας να μπούμε, Είναι δικαίωμά μας, Έχουμε ελευθερία λόγου, Τα πάντα καταρρέουν, 1 πανώ θα ανοίξουμε, δυο λόγια θα πούμε" εκείνοι μας έσπρωχναν, δεν μας άφηναν, προσπάθησαν να πάρουν το πανώ, οι τελευταίοι θεατές που έμπαιναν στο συναυλιακό χώρο αντέδρασαν και μας υποστήριξαν λέγοντας ότι είναι άδικο να μην αφήνουν μια 3λεπτη παρέμβαση στις δύσκολες εποχές που ζούμε, πέσανε και κάτι μπουνιές, και στην αναμπουμπούλα, δύο μέλη της πρωτοβουλίας πήραν το πανώ και τρέχοντας μπήκαμε στο θέατρο (εννοείται με τα εισιτήριά τους ανά χείρας μιας και οι "τζαμπατζήδες" στις εποχές μας δολοφονούνται!).

Κι ενώ η υπόλοιπη παρέα μας περίμενε στο κέντρο του θεάτρου στο δεύτερο διάζωμα, καθήσαμε μαζί τους, ανοίξαμε το πανώ και μεταξύ των τραγουδιών που άναβαν τα φώτα το σηκώναμε να το βλέπει ο κόσμος. Και το είδε ο κόσμος και μας ενθάρρυνε ο κόσμος.

Ο Μάλαμας δεν είπε τίποτε. Δεν έκανε κανένα σχόλιο. Δεν μας εξήγησε γιατί δεν μας επέτρεψε την παρέμβαση-διαμαρτυρία. ΑΙΣΧΟΣ!!!!!

Κι όχι μόνο δεν έκανε σχόλια αλλά ξεκινώντας τη συναυλία είπε στον κόσμο ότι "απ' ότι λένε ΚΑΠΟΙΟΙ!!!! η κατάσταση που ζούμε είναι απάνθρωπη!!!!!!!". Προφανώς ο ίδιος δεν τη βιώνει.

Τι λες "πουλάκι μου"; Εσύ ζεις σε άλλο πλανήτη και το μόνο που ακούς είναι τιτιβίσματα; Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου;

Δεν σας κρύβω ότι απογοητεύτηκα πάρα πολύ γιατί τον ακούω χρόνια και μου αρέσουν πολύ τα τραγούδια του, αλλά μετά από αυτό ένιωσα ένα βάρος και μια εμετική διάθεση. Στενοχωριέμαι αλλά του βάζω ένα μεγάλο Χ γιατί οι καιροί είναι χαλεποί κι άτομα που γυρίζουν την πλάτη στον αγώνα για την αξιοπρέπεια για την ίδια τη ζωή θα πρέπει να μας αφήνουν εντελώς αδιάφορους! Ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για καλλιτέχνες που θα έπρεπε να υψώσουν τη φωνή τους, πρώτοι αυτοί, για να υπερασπίσουν τον απλό κόσμο. Εγώ δεν θέλω να πιστέψω σε μια τέχνη που την εκπροσωπούν μια Δημουλά, μια Διβάνη κι ένας Μάλαμας.

Θεωρώ πως όλα όσα αναφέρω παραπάνω πρέπει να γίνουν γνωστά στον κόσμο και προτείνω σε όποιον συμφωνεί μαζί μου να το αναρτήσει στον τοίχο του για να ενημερωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Ρούλα Τζιωρτζιώτη-Αλατζάκη

Γραμματέας Ένωσης Γονέων Πετρούπολης

Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις στη δημόσια υγεία

  Τετράωρη πανελλαδική στάση εργασίας την Πέμπτη
Αναστάτωση επικρατεί στο χώρο της Υγείας καθώς μετά τους γιατρούς και οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία εξήγγειλαν κινητοποιήσεις, αντιδρώντας στην αλλαγή χρήσης νοσοκομείων και στο μέτρο της κινητικότητας των υπαλλήλων.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) αποφάσισε 4ωρη πανελλαδική στάση εργασίας την ερχόμενη Πέμπτη, από 11π.μ. έως 3μ.μ. και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 12.00 κάτω από το υπουργείο Υγείας.

Επίσης, αποφάσισε να συμμετάσχει στην...
48ωρη απεργία που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ για τις 18 και τις 19 Σεπτεμβρίου, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.

Κινητοποιήσεις αποφασίζουν όμως και τα σωματεία των εργαζομένων στα νοσοκομεία, τις οποίες καλύπτει η ΠΟΕΔΗΝ. Στο πλαίσιο αυτό, 4ωρη στάση εργασίας την ερχόμενη Τετάρτη, από 11 π.μ. - 3 μ.μ. έχουν προκηρύξει οι εργαζόμενοι στο Αττικό νοσοκομείο, οι οποίοι θα συμμετάσχουν και στην 4ωρη στάση εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ την επομένη, αλλά και στην 48ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ.

Σε έκτακτη συνεδρίασή του το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων εκτίμησε ότι «το Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν» δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει με ασφάλεια για τους ασθενείς και το προσωπικό του». Όπως αναφέρουν οι εργαζόμενοι, «ολόκληρες πτέρυγες και νοσηλευτικά τμήματα, κλίνες ΜΕΘ, μονάδες Παίδων, Νεογνών, Λοιμώξεων και Ακτινοθεραπείας, χειρουργικές αίθουσες παραμένουν κλειστές, ενώ τα ράντζα εξακολουθούν να πλημμυρίζουν τους διαδρόμους», αφού όπως επισημαίνουν, στις εφημερίες το νοσοκομείο υπερφορτώνεται και η πληρότητα αγγίζει το 130%.

Σύμφωνα με τους εργαζομένους, αιτία αυτής της κατάστασης είναι η μεγάλη έλλειψη προσωπικού και η «κυβερνητική αδιαφορία» για την επίλυση των προβλημάτων του νοσοκομείου.